Ο ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

Ο αγροτικός τομέας μπορεί να αποτελέσει έναν από τους κρίσιμους τομείς για την ανασυγκρότηση της οικονομίας της χώρας. Είναι απαραίτητη η χάραξη μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής που θα κινείται στο τετράπτυχο: αγροτική ανάπτυξη – αειφορία – ανταγωνιστικότητα – κοινωνική συνοχή.

Ένα εθνικό σχέδιο  ολοκληρωμένης ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας με ισόρροπη ανάδειξη των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών παραμέτρων της υπαίθρου,  πρέπει να έχει ως κύρια στοιχεία τα εξής:

 

  • Ορθολογική αξιοποίηση των πόρων της νέας ΚΑΠ.
  • Προώθηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης, με τήρηση κανόνων, ορθολογική χρήση όλων των εισροών, παρακολούθηση και έλεγχο όλων των φάσεων παραγωγής με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος και του καταναλωτή.
  • Προώθηση της βιολογικής γεωργίας – κτηνοτροφίας.
  • Αναδιάρθρωση των καλλιεργειών με έμφαση σε προϊόντα που μπορούν να σταθούν αυτοδύναμα στις διεθνείς αγορές.
  • Στροφή στην παραγωγή ποιοτικών αγροτικών προϊόντων. Έμφαση στην “επωνυμοποίηση” της παραγωγής και δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος ελέγχων και πιστοποιήσεων σε όλα τα επίπεδα.
  • Εφαρμογή σχεδίων διαχείρισης της κτηνοτροφίας, με ολοκληρωμένη διαχείριση της βόσκησης, με διασύνδεση κτηνοτροφίας – γεωργίας και την ανάπτυξη συστημάτων μεταποίησης και εμπορίας.
  • Προώθηση της ανταγωνιστικότητας του αγροτικού τομέα με μέτρα μείωσης  του κόστους παραγωγής, εξυγίανσης του εμπορίου των αγροτικών προϊόντων, προστασία της αγροτικής γης  με σαφή καθορισμό των χρήσεων της.
  • Προώθηση σύγχρονων δράσεων εμπορίας των αγροτικών προϊόντων, τυποποίησης, μεταποίησης και νέων μορφών συμβολαιακής γεωργίας.
  • Καθετοποίηση της παραγωγής, απόκτηση πλήρους ελέγχου της παραγωγής από τη φύτευση του σπόρου ή του δενδρυλλίου μέχρι την τελική διάθεση του προϊόντος.
  • Διασύνδεση τουρισμού και αγροτικής παραγωγής, με στόχο την αξιοποίηση των δραστηριοτήτων του τουρισμού.
  • Αποφασιστική στροφή στην εφαρμοσμένη αγροτική έρευνα, σύνδεσή της με την παραγωγή και εμπορία. Κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού, που ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα, με σκοπό να είναι σε θέση να αναπτύσσει επιχειρηματικά σχέδια και πρακτικές και να παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα.
  • Ανάπτυξη έργων υποδομής και κατασκευή αρδευτικών έργων. Η σωστή διαχείριση των διαθέσιμων υδάτινων πόρων, με εξοικονόμηση του νερού για άρδευση είναι μια δυναμική προοπτική αειφόρου ανάπτυξης, δεδομένου ότι η γεωργία αποτελεί το μεγαλύτερο καταναλωτή νερού.
  • Στήριξη των συλλογικών δράσεων και των επιχειρήσεων με αναπτυξιακό και εξαγωγικό προσανατολισμό.
  • Ενίσχυση των ομάδων παραγωγών για δραστηριότητες που αφορούν καινοτόμα προϊόντα ή ακόμη και εφαρμογή συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και διαχείριση ποιότητας.
  • Υποστήριξη στη μετακίνηση προς την ύπαιθρο ανέργων για την ενασχόληση στην αγροτική παραγωγή με παροχή γης, τεχνογνωσίας και χρηματοδοτήσεις από τις κοινοτικές επιδοτήσεις για να κερδίσουμε τη μάχη στο εμπορικό ισοζύγιο των τροφίμων.

 

Όλα τα παραπάνω πρέπει να αποτελούν παρεμβάσεις στον πρωτογενή τομέα ενταγμένες σε ένα  συνολικό πλαίσιο πολιτικών για ένα βιώσιμο οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά αναπτυξιακό μοντέλο. Βασικά χαρακτηριστικά του νέου αυτού  μοντέλου είναι:

  • Νέα συνεργατική σχέση κράτους και ιδιωτικού τομέα
  • Αρμονική σύνδεση της οικονομικής δραστηριότητας με την προστασία του περιβάλλοντος
  • Προτεραιότητα στην παραγωγή, στην υψηλή προστιθέμενη αξία και στη δημιουργία σταθερών θέσεων εργασίας
  • Μεταβίβαση σε τομείς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών
  • Δίκαιη αμοιβή των εργαζομένων και των παραγωγών

Ο πρωτογενής τομέας μπορεί και πρέπει να ηγηθεί της ανάπτυξης της χώρας.