Η ΔΗΜΑΡ ήρθε με ελπίδες στο πολιτικό σκηνικό, προτιμήθηκε ως νέο κόμμα, αλλά μετά την συμμετοχή της στην τρικομματική κυβέρνηση και στη συνέχεια την αποχώρησή της λόγω του μαύρου της ΕΡΤ, έχασε την εκλογική της δύναμη. Γιατί κατά την γνώμη σας;

Στα συνέδρια μας που μεσολάβησαν από τότε μέχρι σήμερα, αλλά και σε όλες τις εσωκομματικές μας διαδικασίες, συζητήσαμε εξαντλητικά για τους λόγους που επέφεραν τη μεγάλη εκλογική υποχώρηση της Δημοκρατικής Αριστεράς και τη μείωση της επιρροής της. Λόγοι υπήρξαν και εξωγενείς και ενδογενείς . Είναι βέβαιο, για παράδειγμα, ότι στην εξέλιξη της ΔΗΜΑΡ συνέβαλε αρνητικά  το θολό και ορισμένες φορές αμφίσημο πολιτικό μήνυμα που εκπέμπαμε, είτε αυτό αφορούσε τη συμμετοχή μας στην τρικομματική είτε την αποχώρησή μας από αυτή. Εξίσου, όμως, αν όχι και περισσότερο καταλυτική για την πορεία του κόμματος υπήρξε η ανοιχτή, πολύμηνη και συστηματική αμφισβήτηση του ρόλου της ΔΗΜΑΡ ως αυτόνομου πολιτικού οργανισμού από μία ομάδα στελεχών, που θέλησαν να ρυμουλκήσουν το κόμμα σε ένα αντίπαλο πολιτικό σχέδιο, όπως ήταν το σενάριο της «κεντροαριστεράς», και όταν δεν το κατάφεραν τελικά αποχώρησαν.

Ποιες είναι οι δικές σας ευθύνες σε αυτή την κατάσταση και ποιες των στενών συνεργατών σας;

Ο τρόπος που λειτουργήσαμε υπήρξε πάντοτε συλλογικός. Ως Πρόεδρος όμως και εκ των ιδρυτών αυτού του κόμματος ανέλαβα πάντοτε και αναλαμβάνω και τώρα την ευθύνη της ήττας. Η ίδια η απόφασή μου να μη διεκδικήσω εκ νέου την Προεδρία στο επικείμενο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς εκφράζει την πεποίθησή μου ότι απαιτείται ανανέωση σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα όργανα του κόμματος.

 Και ο ρόλος σας πλέον ποιος θα είναι;

Στη συλλογικότητα της ΔΗΜΑΡ και τη δράση της. Παραμένω στην πρώτη γραμμή της πολιτικής.

Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, αλλά και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος επιμένουν ότι σας έγινε πρόταση για την Προεδρία της Δημοκρατίας, την οποία εσείς αρνείστε. Τι ακριβώς ισχύει;

Είναι ανούσια η ανακύκλωση αυτής της συζήτησης, αλλά ας το επαναλάβω κατηγορηματικά και με σαφήνεια: δεν έχω δεχθεί πρόταση ούτε από τον κ. Σαμαρά ούτε από τον κ. Βενιζέλο. Δεν υπήρξε έστω και τηλεφωνική επικοινωνία αναφορικά με την «επιθυμία» τους να προταθώ για την προεδρία της Δημοκρατίας. Εάν υπήρξε μεταξύ τους συζήτηση, αυτό είναι δική τους υπόθεση. Όπως δικό τους θέμα είναι γιατί εξακολουθούν να τροφοδοτούν με δήθεν πληροφορίες όλα τα σχετικά σενάρια, τη στιγμή που είναι σε όλους γνωστό ότι η Δημοκρατική Αριστερά, με ομόφωνη απόφαση του συνεδρίου της, τάχθηκε από τον Οκτώβριο του 2014 κατά της εκλογής Προέδρου από την τότε Βουλή, με το επιχείρημα ότι οι ακολουθούμενες πολιτικές ήταν απαράδεκτες και έπρεπε να αλλάξουν. Έπρεπε να αλλάξει σελίδα ο τόπος.

Η Δημοκρατική Αριστερά, μετά τη ήττα των εθνικών εκλογών και το αποτέλεσμα των περυσινών ευρωεκλογών, πιστεύετε ότι έχει λόγο ύπαρξης στον πολιτική χάρτη και γιατί;

Θεωρώ ότι αξίζει να συνεχίσουμε. Όχι για να επιβιώσουμε, αλλά γιατί οι βασικές ιδέες της ιδρυτικής μας διακήρυξης, οι ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς, του δημοκρατικού σοσιαλισμού και του αριστερού ευρωπαϊσμού παραμένουν αναγκαίες, εξαιρετικά επίκαιρες και χρήσιμες για την κοινωνία και τη χώρα.

Να το υπογραμμίσω και διαφορετικά: η ΔΗΜΑΡ ηττήθηκε εκλογικά αλλά οι ιδέες που εξέφραζε και εκφράζει είναι όρθιες. Αν υπάρχει μάλιστα μια ελπίδα η χώρα να προχωρήσει μπροστά με ρεαλισμό και ευθύνη, αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει στη βάση της δέσμης αυτών ακριβώς των ιδεών, που βλέπουν την προοδευτική εξέλιξη της χώρας μόνο μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη.

 

 Πώς κρίνετε την σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη διαχείριση της πολιτικής και οικονομικής κατάστασης και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο λαός και η χώρα;

Στηρίζουμε κριτικά τη σημερινή κυβέρνηση – γνωρίζοντας ότι η χώρα και η κοινωνία δεν έχουν περιθώρια να επιστρέψουν στις άγονες και επικίνδυνες πολιτικές της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Η προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου είναι ανάγκη, αλλά αυτό κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι ο δρόμος είναι στρωμένος με ρόδα. Το αντίθετο. Είναι αρκετές οι περιπτώσεις όπου κυβερνητικά στελέχη αποδεικνύονται δέσμια μιας αντίληψης που έρχεται από την αντιπολίτευση και προσιδιάζει μόνο σ’ αυτή. Και είναι κρίσιμο κατά τη γνώμη μου αυτό το ζήτημα. Η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να διαψεύσει την άποψη που θέλει την Αριστερά μόνο να αντιπολιτεύεται. Η Αριστερά πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί και γνωρίζει να κυβερνά.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πιστεύετε ότι θα υπογράψει τη συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές ή θα οδηγήσει τη χώρα στα βράχια όπως του καταλογίζουν;

Η διαπραγμάτευση με τους δανειστές ήταν αναγκαία, αλλά αυτή δεν μπορούσε να εκδηλωθεί στο «όλα ή τίποτα», που δείχνουν να συμμερίζονται ορισμένοι παράγοντες. Είναι αναγκαία μια νέα συμφωνία με τους εταίρους, με αλλαγή του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και ουσιαστική αναδιάρθρωση του  χρέους. Η προσπάθεια αυτή πρέπει να γίνει στο έδαφος της συνεννόησης και όχι της ρήξης. Η χώρα δεν έχει άλλο δρόμο: πρέπει να κινηθεί στις ράγες της ευρωζώνης. Όλα τα υπόλοιπα χαϊδεύουν αυτιά και κολακεύουν ψευδαισθήσεις.

Προφανώς, σε αυτή τη διαπραγμάτευση έγιναν λάθη, όπως ήταν η μη διασφάλιση στοιχειώδους χρηματοδότησης για το διάστημα των διαπραγματεύσεων, η υπερτροφική επικοινωνιακή διαχείριση, η αργοπορία στην κατάθεση προτάσεων και, φυσικά, η  εμπλοκή τμήματος  κυβερνητικών στελεχών στη φιλολογία περί Grexit .

Η  εκτίμησή μου είναι ότι η κυβέρνηση εμφανίζει πλέον δείγματα ρεαλισμού, που γίνονται αντιληπτά από τη μεγαλύτερη μερίδα του ευρωπαϊκού πολιτικού προσωπικού. Αντίστοιχα βήματα πρέπει να κάνουν και οι εταίροι, περιθωριοποιώντας τους κύκλους εκείνους που φλερτάρουν με το Grexit και αντιμετωπίζουν τους Έλληνες με τιμωρητική διάθεση. Σε κάθε περίπτωση, πάντως,  η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αποφύγει  την παράταση των διαπραγματεύσεων που αναζωπυρώνει την ύφεση  και να αποκλείσει το σενάριο της ρήξης. Το μόνο δυνατό  σχέδιο για την Ελλάδα και την Ευρώπη είναι ο δημοκρατικός συγκερασμός των διαφορετικών θέσεων και η επίτευξη ενός έντιμου συμβιβασμού.