Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την καταγραφή περιστατικών βίας με ρατσιστικό κίνητρο κατά τη διάρκεια του 2019 παρουσίασε το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας την 

Τρίτη 16 Ιουνίου, μέσω διαδικτυακής Συνέντευξης Τύπου. Πρόκειται για την ένατη κατά σειρά Ετήσια Έκθεση που δημοσιεύει το Δίκτυο, αποτυπώνοντας τις ποσοτικές και ποιοτικές τάσεις του τοπίου της ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα.

Κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2019, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας κατέγραψε, μέσω συνεντεύξεων με τα θύματα, 100 περιστατικά ρατσιστικής βίας με περισσότερα από 104 θύματα. Βάσει των καταγραφών από τα μέλη του Δικτύου, τα ακόλουθα συμπεράσματα περιγράφουν συνοπτικά την ποσοτική και ποιοτική εικόνα της ρατσιστικής βίας στη χώρα κατά το 2019:

  • Το Δίκτυο συνεχίζει να καταγράφει επιθέσεις που παρουσιάζουν στοιχεία οργάνωσης ή τελούνται από οργανωμένες ομάδες και διαπιστώνει αυξητική τάση σε ό,τι αφορά τα περιστατικά με δράστες άτομα και όχι οργανωμένες ομάδες (γείτονες, ιδιοκτήτες ακινήτων στις οικίες που διαμένουν πρόσφυγες, υπάλληλοι ΜΜΜ κλπ.)
  • Το Δίκτυο κατέγραψε περιστατικά εις βάρος Ελλήνων πολιτών λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής αλλά και βίαιες επιθέσεις σε μνημεία ή λατρευτικούς χώρους Ελλήνων πολιτών διαφορετικής θρησκευτικής ταυτότητας.
  • Οι καταγραφές επιθέσεων κατά ατόμων ΛΟΑΤΚΙ παρουσιάζουν αύξηση σε σχέση με το 2018, γεγονός που ενισχύει τον προβληματισμό του Δικτύου για το ότι η ομοφοβία και η τρανσοφοβία παραμένουν ευρέως διαδεδομένες.
  • Σταθερά είναι τα καταγεγραμμένα περιστατικά με την εμπλοκή ένστολων και δημόσιων λειτουργών. Τα εν λόγω περιστατικά ενισχύουν τον θεσμικό ρατσισμό, αποκλείουν ή καθυστερούν τα θύματα από την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που δικαιούνται ενώ στην χείριστη έκφανσή τους συμβάλλουν στη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και εκφοβισμού.
  • Ανησυχητικές παραμένουν οι επιθέσεις σε βάρος των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η απουσία πλαισίου προστασίας τους εντείνει την ανησυχία του Δικτύου.

Επίσης, σχετικά με τον λόγο στοχοποίησης των θυμάτων, προέκυψε ότι:

  • Σε 51 περιστατικά στοχοποιήθηκαν μετανάστες, πρόσφυγες ή αιτούντες άσυλο, υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω της σύνδεσής τους με τις εν λόγω ομάδες καθώς και δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων.
  • Σε 2 περιστατικά στοχοποιήθηκαν Έλληνες πολίτες λόγω εθνοτικής καταγωγής.
  • Σε 3 περιστατικά στοχοποιήθηκαν εβραϊκοί και μουσουλμανικοί ιεροί ή συμβολικοί χώροι.
  • Σε 44 περιστατικά στοχοποιήθηκαν ΛΟΑΤKI άτομα καθώς και υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω της σύνδεσης τους με τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα.

Αναφορικά δε με το προφίλ των δραστών καταγράφηκε ότι:

  • Σε 17 περιστατικά οι θύτες ήταν ένστολοι.
  • Σε 9 περιστατικά οι δράστες ήταν δημόσιοι λειτουργοί.
  • Σε 57 περιστατικά συμμετείχαν πολίτες.
  • Σε 2 περιστατικά οι θύτες ήταν εργοδότες.
  • Τέλος, σε 10 περιστατικά τα θύματα των επιθέσεων πιστεύουν ότι οι δράστες συνδέονται με εξτρεμιστικές ομάδες

Κοινή διαπίστωση αποτέλεσε η εδραίωση της ρατσιστικής ρητορικής στη δημόσια σφαίρα, νομιμοποιώντας αντίστοιχες θεσμικές επιλογές και συμβάλλοντας καθοριστικά στις αυξανόμενες βίαιες ξενοφοβικές και ρατσιστικές επιθέσεις που παρατηρούνται ήδη και στις αρχές του 2020 ενώ επισημάνθηκε η ανάγκη ολοκλήρωσης του Εθνικού Σχεδίου Δράσης κατά του Ρατσισμού από τις αρμόδιες Αρχές, λόγω της θεσμικής, πολιτικής και κοινωνικής χρησιμότητας της υλοποίησής του.