Γεγονότα, ενδεικτικά αναφερόμενα, όπως η εισβολή της αστυνομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, η «επιχείρησή» της σε κέντρο διασκέδασης στο Γκάζι, που επέβαλε να μείνουν γονατιστοί οι θαμώνες επί  μία ώρα, η βίαιη, εκφοβιστική και παράνομη συμπεριφορά της εις βάρος πολιτών στα Εξάρχεια, συλλήψεις και βιαιοπραγίες κατά φοιτητών που υπερασπίζονται το πανεπιστημιακό άσυλο και διαδηλώνουν για τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της Κυβέρνησης, δεν είναι ένα δευτερεύον και παρεμπίπτον ζήτημα. Είναι ουσιώδες και σημαντικό, διότι αφορά τις ατομικές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών.

Η αυθαιρεσία της αστυνομίας, οργάνου του κράτους, είναι παρούσα και δεν προκύπτει τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα του επιλεγμένου από την Κυβέρνηση αυταρχισμού.

Ο αυταρχισμός που καθοδηγεί, δικαιολογεί, επιβραβεύει και νομιμοποιεί αυτή την αυθαιρεσία. Ο αυταρχισμός αυτός αναζητά, βέβαια, την κοινωνική του νομιμοποίηση.

Περιφέρεται, οργανωμένος και ενορχηστρωμένος, ο κυβερνητικός επικοινωνιακός λόγος από μέσα μαζικής ενημέρωσης για να πείσει ότι όσοι διαμαρτύρονται και αποκρούουν τον αυταρχισμό, επιλέγουν ιδεοληπτικά την ανασφάλεια της κοινωνίας και αποδέχονται τους κινδύνους από παράνομες συμπεριφορές. Είναι προφανής η μέθοδος παραπλάνησης της κοινωνίας, με την εκμετάλλευση ενός απροσδιόριστου φόβου, που τροφοδοτείται από συγχεόμενα περιστατικά και έκνομες πράξεις που δεν έχουν καμμία σχέση και συνάφεια με τις ατομικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα.

Αντίθετα, οι ατομικές ελευθερίες και τα δημοκρατικά κοινωνικά δικαιώματα αντιπαλεύουν και αποκρούουν την  εγκληματικότητα και τη δημοκρατικά οριζόμενη ασφάλεια των πολιτών.

Η πολιτική απόκρουση και η αντιπαράθεση στην κρατική αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό είναι οφειλόμενη και δημοκρατικά επιβεβλημένη πράξη, διότι βάλλεται το κράτος δικαίου.

πηγή: “Η ΑΥΓΗ” 14/11/2019