Για την εφαρμογή των νέων Ποινικών Κωδίκων
Ο κ. Χρ. Σεβαστίδης, αφού τοποθετήθηκε σε ό,τι αφορά τα πολλά και αξεπέραστα προβλήματα που έχουν προκύψει ήδη από την πρώτη στιγμή συγκρότησης της Εισαγγελίας Διαφθοράς στη σημερινή της μορφή (αρχές 2013), προχώρησε σε μια σειρά ξεκάθαρων απαντήσεων σε όσους προσπαθούν με νομικά τεχνάσματα είτε να ακυρώσουν είτε να καθυστερήσουν της εφαρμογή των Κωδίκων που αποτελούν πλέον Νόμο της Ελλάδας.

Αναφέρει σε ανάλυσή του:

  • Σχετικά με την πρόταση συναδέλφων για αναστολή εφαρμογής των Κωδίκων με έκδοση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου εξέφρασα τη διαφωνία μου για δύο βασικούς λόγους. Ένα τέτοιο αίτημα αντιστρατεύεται ευθέως την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ και την ερμηνεία του για το άρθρο 7 της ΕΣΔΑ.

Ειδικότερα με τις αποφάσεις Scoppola vs Italy του 2009 και Ruban vs Ukrain του 2016 έγινε δεκτό ότι δεν μπορεί να υπάρξει χρονική απόσταση μεταξύ της τυπικής και της ουσιαστικής ισχύος του ποινικού νόμου.

  • Συνεπώς η δημόσια υποστήριξη αιτήματος που αντίκειται ευθέως στις αποφάσεις του ΕΔΔΑ δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατά δεύτερο η πρόταση περί έκδοσης Π.Ν.Π. (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου) που θα αναστέλλει την εφαρμογή του Νόμου αποτελεί νομικό παράδοξο καθώς η έκδοση Π.Ν.Π. προβλέπεται κατά το Σύνταγμα σε περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης και έχει ως προϋπόθεση την μετέπειτα κύρωσή της από τη Βουλή.
  • Θα οδηγούσε δε σε απαράδεκτη ανατροπή της ιεραρχίας των κανόνων δικαίου αφού οι ΠΝΠ συνιστούν αυτόνομη κανονιστική αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας μέχρι την κύρωσή τους από τη Βουλή και προβλέφθηκαν ώστε να συγκαλύψουν και να νομιμοποιήσουν μια αντισυνταγματική και αντιδημοκρατική πρακτική του παρελθόντος και να θέσουν όρια σε μια πάγια κατά το παρελθόν διοικητική πρακτική έκδοσης αναγκαστικών νόμων (Δ. Τσάτσος, Συνταγματικό Δίκαιο Ι, σελ. 255 και Σπυρόπουλος/ Κοντιάδης/ Ανθόπουλος/Γεραπετρίτης, Σύνταγμα κατ’ άρθρο ερμηνεία σελ. 918).
  • Η Π.Ν.Π. δεν αποτελεί συνταγματικά ισότιμο του τυπικού νόμου, καθώς η Βουλή είναι το μόνο όργανο λαϊκής αντιπροσωπείας που νομιμοποιείται να εκφράζει νομοθετική βούληση μη υπαγόμενη σε κανέναν έλεγχο ή περιορισμό εκτός από αυτούς που προβλέπει το Σύνταγμα.
  • Ο νέος Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας αποτελούν επιστημονικά έργα που τα επεξεργάστηκαν για πολλά χρόνια διαδοχικές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και δεν μπορεί να τα οικειοποιηθεί κανένα πολιτικό κόμμα.

Έχουν αναμφίβολα πολλές θετικές διατάξεις καθώς εκλογικεύουν τις ποινές οι οποίες αντιστοιχίζονται πλέον με αυτές που ισχύουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο και εισάγουν νέες διαδικασίες (ποινική συνδιαλλαγή, ποινική διαμεσολάβηση, ποινική διαταγή) που προσδοκάται να επιφέρουν μείωση του αριθμού των εκδικαζόμενων υποθέσεων.

  • Έχουν οπωσδήποτε και πολλές αδυναμίες και λάθη τα οποία εντοπίσαμε εγκαίρως κατά το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης με λεπτομερείς προτάσεις μας προς τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, ορισμένες από τις οποίες έγιναν αποδεκτές.

Το γεγονός ότι δεν κατατέθηκε κοινό κείμενο του ΔΣ επί των νέων Κωδίκων οφείλεται στις διαφορετικές εκτιμήσεις που υπήρξαν σε πολλά επιμέρους άρθρα μεταξύ των μελών του Συμβουλίου […].

Πηγή: dikastiko.gr