Το Φεστιβάλ Άργους επέστρεψε, 20 χρόνια μετά την πρόωρη διακοπή του, παρουσιάζοντας ενδιαφέροντα site specific project που έχουν να κάνουν με το χθες αλλά και το σήμερα της αργολικής γης. Με τον τίτλο «Διεθνής Τόπος», Πελοπόννησος: Άργος – Μυκήνες, το φετινό πρόγραμμα (3-9 Ιουλίου) κινήθηκε γύρω από το δίπτυχο «Πολύτοπον Ιάννης Ξενάκης» και «Αργολική Industriale».

Το πρότζεκτ που διευθύνει η θεατρολόγος και κριτικός, Ελένη Βαροπούλου είναι ένα διεθνές εγχείρημα, που έρχεται ως συνέχεια του ιστορικού site specific Φεστιβάλ Άργους (1994-1997), το οποίο ανέπτυσσε τις καλλιτεχνικές δράσεις του σε αρχιτεκτονικά μνημεία, αρχαία και σύγχρονα, σε αρχαιολογικούς χώρους και εργοστάσια της περιοχής.

Φέτος, στο πλαίσιο της ενότητας «Πολύτοπον Ιάννης Ξενάκης», στο Αρχαίο Θέατρο Άργους, ο πιανίστας και ερμηνευτής του ξενακικού έργου, Στέφανος Θωμόπουλος ερμήνευσε έργα του Ιάννη Ξενάκη και άλλων σημαντικών συνθετών. Το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσης την σκηνική διάλεξη μετά μουσικής «Αρχαιο-λογίες του Ύψους» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη, στην οποία συμμετείχε η σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου.

«Η ιδέα της Ελένης Βαροπούλου ήταν να κάνουμε μια περίεργη παράσταση στο αρχαίο θέατρο του Άργους. Μια παράσταση, που να μην είναι ακριβώς παράσταση, αλλά μια παράσταση-διάλεξη που να στρέφεται γύρω από το καθόλου επίκαιρο ζήτημα του υψηλού. Σχετίζεται με τη δυνατότητα των χώρων να επηρεάζουν τα καλλιτεχνικά έργα» επισήμανε ο σκηνοθέτης της παράστασης Αλέξανδρος Ευκλείδης.

Στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Ιάννη Ξενάκη, ο συνθέτης Παναγιώτης Βελιανίτης και η χορογράφος και χορεύτρια Μαριάννα Καβαλλιεράτου δημιούργησαν ένα πρωτότυπο «θέατρο τοπίου» κοντά στις Μυκήνες, στο πλάτωμα του Αγίου Ιωάννη. Τίτλος του πρότζεκτ τους «Ορέστεια».

Ποιοι είναι όμως οι στόχοι του νέου αυτού φεστιβάλ, σύμφωνα με την καλλιτεχνική του διευθύντρια, Ελένη Βαροπούλου; «‘Ηθελα να προχωρήσω το παλιό Φεστιβάλ Άργους, διατηρώντας όμως κεντρικές ιδέες, όπως είναι το site specific, η παραγωγή έργων εμπνευσμένων από τους χώρους, γιατί αυτό είναι το κύριο σημείο. Κυρίως θέλουμε να έρθουμε σε επαφή με ομάδες και κοινότητες από την περιοχή, κάνοντας και εργαστήρια και αναπτύσσοντας σχέσεις με τον τοπικό πληθυσμό».

Η δεύτερη ενότητα του προγράμματος, η «Αργολική Industriale» και είχε να κάνει με δύο βιομηχανικούς χώρους της περιοχής, τη «Ρέα» και τον «Πελαργό», δύο εγκαταλελειμμένες πλέον ζώνες που μετατράπηκαν σε δυναμικούς τόπους ζωντανής καλλιτεχνικής δράσης. Δώδεκα καλλιτέχνες, οι Άρτεμις Αλκαλάη, Έρη Δημητριάδη, Δημήτρης Μεράντζας, Ειρήνη Μπαζάρα, Μάχη Ξενάκη, Ιωάννα Παπαντωνίου, Αλίκη Παππά, Νατάσσα Πουλαντζά, Νίκος Σεπετζόγλου, Βουβούλα Σκούρα, Σωκράτης Φατούρος και Θοδωρής Χρυσικός, παρουσίασαν έργα τους στο εργοστάσιο «Ρέα» στο πλαίσιο της έκθεσης «Μικροφυσικές των ερειπίων».

Στο πλαίσιο αυτό, η Άρτεμις Αλκαλάη παρουσίασε 13 πορτραίτα εργαζόμενων στα εγκαταλελειμμένα πλέον εδώ, και πολλά χρόνια, εργοστάσια Ρέα και Πελαργός, θέλοντας να δείξει ότι πίσω από τους αριθμούς και τους τοίχους, υπήρχαν και υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι που έζησαν και δούλεψαν μέσα σ’ αυτά τα εργοστάσια:

«Αυτοί οι άνθρωποι είναι κομμάτι της ιστορίας του τόπου, αν όχι και της Ελλάδας. Της βιομηχανίας της Ελλάδας, της οικονομικής δραστηριότητας. Αυτοί οι άνθρωποι γεννήθηκαν εδώ, δούλεψαν μαζί, έζησαν μαζί».

πηγή: euronews