Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στη μακρόχρονη πολιτική του διαδρομή άφησε βαθύ αποτύπωμα στην πολιτική ζωή του τόπου και με την παρουσία του αρκετές φορές καθόρισε και επηρέασε τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Υπερασπίστηκε με συνέπεια τις πολιτικές του ιδέες και ειδικότερα την πολιτική που θεωρούσε αναγκαία για τη χώρα.

Οι όποιες διαφορές και αντιθέσεις με την πολιτική του δεν μπορούν να αναιρέσουν την παραδοχή ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε γνήσιος και ουσιαστικός εκφραστής ενός προδρομικού για την εποχή του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και μιας πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής, με σταθερή βέβαια την αναφορά της στην εξομάλυνση και τον εξορθολογισμό των σχέσεων της χώρας ιδιαίτερα με τις χώρες της ευρύτερης περιοχής.

Αυτά βέβαια δεν αξιολογούν το σύνολο της πολιτικής παρουσίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ιδιαίτερα μάλιστα για γεγονότα που αναφέρονται σε κρίσιμες περιόδους που αφορούσαν τον εκδημοκρατισμό της χώρας και του πολιτικού της συστήματος.

Επιλέγω να αναφερθώ στη συνεργασία του Συνασπισμού της Αριστεράς με τη Νέα Δημοκρατία το 1989, όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν επικεφαλής της. Μια συνεργασία περιορισμένου χρόνου και χαρακτήρα που επιβλήθηκε από τις συνθήκες της εποχής εκείνης, συνεργασία που δέχτηκε και δέχεται αρνητικές και θετικές κρίσεις και αξιολογήσεις. Τηρήθηκαν τότε όλα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ Συνασπισμού και Νέας Δημοκρατίας και ειδικότερα εκείνα που αφορούσαν στην άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου και στον εκδημοκρατισμό του χώρου της δικαιοσύνης με την καθιέρωση του αυτοδιοικήτου των δικαστηρίων και την δημοκρατική αλλαγή των δικαστικών κωδίκων. Είναι αυτονόητο βέβαια ότι η συνεργασία εκείνη, οι όροι της οποίας ετηρήθησαν, δε σήμαινε ούτε την εκχώρηση της πολιτικής ταυτότητας, ούτε, πολύ περισσότερο, της ιδεολογικής ταυτότητας του ενός κόμματος προς το άλλο.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπηρετούσε με τον ιδιαίτερο ρεαλισμό του τον στρατηγικό σκοπό της πολιτικής του.

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών (30/5/2017)