Tις τελευταίες μέρες ο Φώτης Κουβέλης μπήκε στο στόχαστρο ορισμένων παλιών στενών συνεργατών του, οι οποίοι του αποδίδουν υπαναχώρηση το 2014 σε κάποια μυστική συμφωνία που είχε -υποτίθεται- συναφθεί με τους Σαμαρά και Βενιζέλο προκειμένου να προωθηθεί ο τότε πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ στην Προεδρία της Δημοκρατίας και να κερδίσει χρόνο η συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ.

Ορισμένα πρώην στελέχη της ΔΗΜΑΡ, τα οποία είχαν αποχωρήσει από το καλοκαίρι του 2014, εμφανίζονται τώρα ως ενδιάμεσοι και γνώστες παρασκηνιακών συμφωνιών Κουβέλη-Σαμαρά-Βενιζέλου, ενώ οι ίδιοι καταφέρονταν τότε ανοιχτά εναντίον του πρώην προέδρου τους!

Μάταια ο κ. Κουβέλης προσπάθησε να υποστηρίξει ότι ουδέποτε συμφώνησε ο ίδιος σε κάτι παρόμοιο και ότι απλώς υπήρξαν κάποιες σχετικές βολιδοσκοπήσεις, στις οποίες είχε δημόσια απαντήσει αρνητικά. Οι παλιοί του σύντροφοι επέμειναν, συνοδεύοντας τους ισχυρισμούς τους με βαρείς υπαινιγμούς για τον πρώην πρόεδρό τους.

Από κοντά και πολλά μέσα ενημέρωσης, που βρήκαν την ευκαιρία να εκδικηθούν για ακόμα μια φορά τον κ. Κουβέλη γι’ αυτό που δεν μπορούν να του συγχωρέσουν, την αποχώρηση δηλαδή της ΔΗΜΑΡ από την τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά και εν συνεχεία το άνοιγμα του δρόμου σε μια κυβερνητική αλλαγή με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015.

Ωστόσο, θα ήταν πολύ απλό να ανατρέξει κάποιος στα ντοκουμέντα της εποχής για να διαπιστώσει ότι ο κ. Κουβέλης είχε πράγματι από τότε αποκλείσει το ενδεχόμενο ανάληψης της Προεδρίας. Η συνέντευξή του στη Δήμητρα Κρουστάλλη για το «Βήμα» έφερε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Φώτης Κουβέλης: Δεν ενδιαφέρομαι για την Προεδρία» (21.9.2014). Και μια βδομάδα αργότερα, το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ κατέληγε με συντριπτική πλειοψηφία σε μια απόφαση που δεν άφηνε κανένα παραθυράκι συνδιαλλαγής με Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ:

«Αναφορικά με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτή δεν μπορεί να κυριαρχηθεί από κομματικά παιχνίδια. Τίποτα δεν κατισχύει των θεσμών και η εκλογή πρέπει να γίνει στον συνταγματικά προβλεπόμενο χρόνο. Η Δημοκρατική Αριστερά δεν εμπλέκεται σε οποιαδήποτε διαδικασία συναλλαγής με την κυβέρνηση για την απόσπαση κομματικού οφέλους.

»Στη διαδικασία της προεδρικής εκλογής η κυβέρνηση δεν μπορεί να περιμένει να υπάρξουν συναινέσεις και συμπτώσεις, όπως αυτές που απαιτεί το Σύνταγμα, τη στιγμή που οι εφαρμοζόμενες πολιτικές της συνεχίζουν να διευρύνουν τα κοινωνικά ρήγματα.

»Δεν θα συμβάλουμε στην παράταση αδιέξοδων πολιτικών, όπως αυτές ακολουθούνται από την παρούσα κυβέρνηση. Με αυτές τις παραμέτρους πρέπει να θεωρείται δεδομένη η καταψήφιση εκ μέρους μας οποιασδήποτε πρότασης καταθέσουν οι εταίροι της κυβέρνησης για την προεδρική εκλογή. Αυτό που χρειάζεται σήμερα ο τόπος είναι πολιτικές με βαθιά προοδευτικό περιεχόμενο. Με πολιτικό περιεχόμενο, που αναμφισβήτητα θα μετακινεί τη συντηρητική θέση της πολιτικής προς προοδευτική κατεύθυνση».

Ανοιξε τον δρόμο

Στην πραγματικότητα, λοιπόν, πίσω από αυτήν τη δεύτερη ομοβροντία κατά Κουβέλη που εξαπέλυσαν οι παλιοί του σύντροφοι και τα μέσα ενημέρωσης που υποστηρίζουν τον κ. Μητσοτάκη κρύβεται μονάχα μια πολιτική αντίθεση. Αυτό που του καταλογίζουν, χωρίς βέβαια να το παραδέχονται, είναι το γεγονός ότι άνοιξε τον δρόμο για έναν νέο διάλογο Αριστεράς-Κεντροαριστεράς και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά αυτό δεν ήταν ούτε μυστικό ούτε προσωπική πολιτική επιλογή του κ. Κουβέλη. Το αστείο είναι ότι ο σημερινός πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ (που τώρα συμπράττει με το ΠΑΣΟΚ) Θανάσης Θεοχαρόπουλος, ο οποίος σήμερα δηλώνει ότι «λυπάται» για όσα πράττει ο κ. Κουβέλης, ήταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας του κόμματος που ερχόταν σε συνεννόηση με τον ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2014. Χαρακτήριζε μάλιστα «εποικοδομητικό» τον διάλογο και επιδίωκε «νέα συνάντηση» («Αυγή», 31.7.2014).

*Του Δημήτρη Ψαρρά | Από την «Εφημερίδα των Συντακτών», 7 Μαρτίου 2017